ORPHICUM

ΤΣΑΙ
Από του δέντρου είμαι τα φύλλα εκείνα,
που από του Βούδα φύτρωσε τα μάτια
κι έφτασα από τ’ Ασσάμ μέχρι την Κίνα
κι ως του μεγάλου Χάνου τα παλάτια.

Θεσπέσιο ρόφημα όλο απ’ την Ασία,
ανάμεικτο με φύλλα από καμέλια
σε πάει στ’ άρωμά μου η φαντασία
μέχρι των απολαύσεων την εντέλεια.

Κι απ’ τις φυτείες μακριά στην Κεϋλάνη
και φορτωμένο πέρα στη Σαγκάη,
σε κούπα απ’ την πιο φίνα πορσελάνη
πες τι σ’ ευφραίνει πιότερο: το τσάι.